Ini Kamoze - Statement (1984)

Όπως έλεγα και στο κείμενο για τον πρώτο δίσκο του Ini Kamoze, αυτοί οι δυο δίσκοι θα μπορούσαν να ήταν ένας, μεγαλύτερος. Όχι γιατί σε χρονική διάρκεια είναι μικροί (δεν είναι) αλλά γιατί έχουν μεταξύ τους μεγάλη συνοχή, κυκλοφόρησαν με ούτε έναν χρόνο διαφορά κι αν είχαν βγει ως ένας θα μιλούσαμε για δισκάρα γιγαντιαίων διαστάσεων. Και οι δυο δίσκοι κυκλοφόρησαν από την Island Records στην αγγλία κι από την Mango στις η.π.α, και οι δυο δίσκοι ήταν σε παραγωγή Sly & Robbie, τους αυτοκράτορες του είδους εκείνη την περίοδο.
Και μιας που τους ανέφερα, ορίστε και το origin story του Ini Kamoze και πως τους συνάντησε, το χρωστάω από το πρώτο review: Οι γονείς του τον εγκατέλειψαν όταν ήταν ακόμα βρέφος και η γυναίκα που τον βρήκε και τον μεγάλωσε, είναι η Miss Ette (η οποία τον θεωρεί γιό της ακόμα και τώρα). Η μάνα του ήταν εργάτρια κι ο πατέρας του σκληρός και διεφθαρμένος μπάτσος.
Οι μετέπειτα φίλοι του Ini τον θεωρούσαν πολύ τυχερό γιατί

ήταν ο μόνος που είχε γλιτώσει από κάτι μακελειά των μπάτσων σε γνωστές γωνίες που αράζαν παρείσακτοι αλήτες, ο Ini με τις παρέες του, απ’τα χρόνια που ήταν ουσιαστικά άστεγος και τριγυρνούσε εδώ κι εκεί. Τους περισσότερους παιδικούς του φίλους, τους καθάρισαν μπάτσοι και αντίπαλες συμμορίες
στο Jones Town και στο Spanish Town, δυο γνωστά γκέτο του Kingston.
Είχε γράψει 5-6 roots κομμάτια που ψευτοκυκλοφόρησαν σε 7''άκια (για την ιστορία είναι τρία 7'', το Mer-Tel-Ler, το World Affairs και το Trainers Choice), τα οποία τώρα που μιλάμε είναι πανάκριβα αφού βγαίναν σε ελάχιστα αντίτυπα, για την Mogho Naba, μια δισκογραφική φάντασμα, που ουσιαστικά δεν υπήρξε ποτέ, οι δισκογραφικές φοβόντουσαν να λερώσουν το όνομα τους με κυκλοφορίες από rudeboys που αράζουν έξω απ’τα στούντιο επιδεικνύοντας τα όπλα τους, και σκαρφίζονταν κάτι τέτοια ευφάνταστα ονόματα. Όπως καταλαβαίνεις όταν είσαι πάμφτωχος άστεγος εικοσάρης gangster στο Kingston κάνεις απίθανα πράγματα για να βγάλεις φράγκα. Δε θα μου έκανε και μεγάλη εντύπωση αν μάθαινα κάποτε ότι τα ηχογράφησε με την κάννη στη μούρη του ηχολήπτη!
Ο άνθρωπος που θα του κάνει την γνωριμία με τους Sly & Robbie ήταν ο Dermott Hussey, γνωστός από τις συνεντεύξεις στον Bob Marley, αλλά εκείνη την εποχή ήταν επίσης ραδιομαϊντανός και ήταν ο μόνος που δε σκάλωνε να παίζει τα κομμάτια του Ini στο σταθμό, η αλήθεια άλλωστε είναι πως πρόκειται για κομματάρες. Έδωσε μια κασέτα με τα tracks του Ini στον Sly ο οποίος την καταχώνιασε κάπου για ένα διάστημα, αλλά κάποια στιγμή την άκουσε κι έπαθε κοκομπλόκο. Πήρε αμέσως τηλέφωνο τον Robbie και κάπως έτσι ξεκίνησαν όλα... Μάλιστα όλα αυτά, τη στιγμή που ο Ini Kamoze ισχυριζόταν ότι τα παρατάει και η μουσική δεν είναι γι’αυτόν.
Τον πρώτο δίσκο τον ηχογράφησαν μέσα σε μια ώρα!
Φυσικά ο Ini παρέμεινε ταπί και όχι ψύχραιμος για καιρό, αφού παρ’όλο που ο δίσκος πουλούσε τρελά, αυτός δεν έβγαζε τίποτα. Τα ίδια περίπου γίναν και με το Statement που θα δούμε τώρα. Ο ίδιος ο Ini Kamoze έχει δηλώσει ότι δε γούσταρε που ήταν τόσο synth-based τα αλμπουμς, τα θελε πιο ζόρικα. Κι όντως όταν αργότερα ήταν σε θέση να κάνει κουμάντο στους δίσκους του, το στυλ άλλαξε πράγματι αρκετά, όχι απαραίτητα προς το καλό, αλλά γούστα είναι αυτά.
Τελικά κατάφερε να βγάλει καλό ψωμάκι με την επιτυχιάρα το Here Comes The Hotstepper και το όνομα που είχε κάνει.
Αλλά ας δούμε το Statement.

1. Settle With Me
Χαλαρό, ουσιαστικά pop καψουροτράγουδο που μου θυμίζει κάτι διακοπές στην Επανομή, που μέναμε πάνω από ένα club κι έπαιζε καλοκαιρινά χιτάκια όλο το βράδυ, (είχε βγει το coco jambo τότε και το’χαν λιώσει) εγώ ήμουν 12 χρονών ή κάτι τέτοιο και το νου μου ήταν πως θα γίνει να το σκάσω κρυφά να πάω εκεί να γνωρίσω καμιά κοπελίτσα. Στην πραγματικότητα τίποτα σπουδαίο, αλλά το feeling που μου βγάζει εξαιτίας των παιδικών μου αναμνήσεων το λατρεύω, οπότε δε μπορώ να πω άσχημη κουβέντα. Και στα φωνητικά του ο Ini δε δίνει και τον καλύτερο του εαυτό εδώ.
Νομίζω ότι δεν θα ‘πρεπε να ανοίγει ο δίσκος με δαύτο.
2. Babylon, Babylon
Καταγγελία βίαιου αστυνομικού ελέγχου στους στίχους, στη μουσική συνεχίζουμε σε χορέψιμους ρυθμούς και χαλαρή διάθεση. Είναι αξιοσημείωτο το με πόσο λίγους στίχους και με πόσο έξυπνο τρόπο, ο Ini αφήνει ένα σωρό υπονοούμενα και θίγει μια λίστα από ζητήματα. Θα μπορούσε να ανοίγει με αυτό το κομμάτι ο δίσκος, σετάρει καλύτερα. Και στο Programming οι Sly & Robbie έχουν κάνει πολύ καλύτερη δουλειά εδώ.
3. I Want It Ital
Μιλάει για την vegetarian κατά βάση διατροφή του, που την προτιμούν οι ράστας. Έχει μερικά ωραία γυρίσματα στη φωνή του, αλλά δε με κερδίζει μόνο μ’αυτό, πρέπει να κάνει και κάτι παραπάνω. Decent με επιείκεια.
4. Jump For Jah
Ξεκινάει με ικανοποιητικό σκάσιμο αλλά είναι τουλάχιστον αστείος αν όχι γελοίος ο στίχος Jump For Jah. Βέβαια αν έχεις πιεί λίγο και το χορεύεις με κόσμο, δε σε νοιάζει ιδιαίτερα. Και μάλλον για κάτι τέτοιο προορίζεται το κομμάτι. Στη δεύτερη στροφή κάνει κάτι ωραία κόλπα ζόρικα, απ’αυτά που κάνουν στις δυτικές ινδίες της Καραϊβικής, με τη φωνή του ο παίκταρος. Ευχάριστο άκουσμα και τίποτα παραπάνω. Το ότι του’χουν αναφορά σημείο της δεύτερης στροφής οι Sublime στο Doin’Time/Summertime του δίνει κάποιο bonus αξίας.
5. Call The Police
Συμπαθητική εξυπνάδα με καλό performance απ’τον “Nika” (το παρατσούκλι του). Κάπου εδώ να πω ότι αυτό που είχε ο πρώτος δίσκος του, με την άπλα των beat δεν είναι τόσο εμφανής εδώ, τα κομμάτια φαίνονται μουσικώς πιο στριμωγμένα, χρησιμοποιούν πιο μίνιμαλ παίξιμο τα συνθεσάιζερ και οι λούπες είναι λιγότερο βατές. Κάποια effects ακούγονται σα να’ναι βγαλμένα από ταινία του Γαρδέλη.
6. Taxi For Me
Βιάζεται να πάει στο στούντιο ο άνθρωπος, καλέστε ένα ταξί. Πολύ ωραία μελωδία, καλό γκρουβάρισμα, αυτά.
7. England Be Nice
Απέραντο έπος, ύμνος, κομματάρα. Ο Ini, αυτός ο αλήτης απ’τις φτωχογειτονιές του Κινγκστον, μπορεί να τα λέει καλύτερα από πολλούς “πολιτικοποιημένους” κουλτουριάρηδες με μεγάλα στόματα.
Κι όλα αυτά σε ένα track που από άποψη μουσικής θα μπορούσε να παίζει σε κάθε club της εποχής χωρίς να έχει τίποτα να ζηλέψει από άλλα χιτάκια, δηλαδή έχοντας πρόσβαση σε πολύ κόσμο, μεγάλο ακροατήριο. Φυσικά ο άλλος ο μπαλαντέρ που τον πετυχαίνεις παντού ο Protoje δεν έχασε ευκαιρία και το παραποίησε σε Kingston Be Wise. Δε μπορώ να πω όμως, το σεβάστηκε κι έφτιαξε ωραίο κομμάτι, οκ.
Η δεύτερη στροφή του, κοσμεί το Blacksteppa Speaking αυτές τις μέρες...
8. Live A Little Love
Αντίθετα με το άνοιγμα το δίσκου, το κλείσιμο χρησιμοποιεί ένα κομμάτι που ταιριάζει. Δεν είναι κάτι σπουδαίο αλλά μου αρέσει, η φωνή ρολάρει καταπληκτικά χωρίς να λέει μαλακίες κι αυτό είναι κάτι που πρέπει να το εκτιμήσεις. Άλλο ένα χαλαρής διάθεσης ψιλοχορευτικό beat, ταμάμ για άραγμα. Έχει και κάποια ωραία πλήκτρα σε διάφορα σημεία.

Σε σχέση με τον πρώτο του δίσκο σίγουρα δεν είναι τόσο καλός, περιέχει όμως κάποια κομμάτια που πραγματικά αξίζουν. Δυο χρόνια μετά έβγαλε το Pirate και άλλα δυο χρόνια μετά το Shocking Out. Κάπου εκεί λένε ότι τον πήρε ο κατήφορος, φήμες λένε για τρέλα, φυλακή, κάτι γελοία σκηνικά όπου έβγαινε από το στούντιο κι όποιον έβρισκε τον έμπαζε μέσα για φωνητικά κι άλλα διάφορα. Κάποια στιγμή ξαναβρίσκει το δρόμο του και βγάζει αυτό το καταπληκτικό χιτ για το οποίο είναι και ευρέως γνωστός, το Here Comes The Hotstepper. Μετά μπλεξίματα με την Columbia, κόντρες για τα δικαιώματα κλπ. Ο Ini τελικά κατάφερε να ζήσει απ’τη μουσική και να ξεφύγει απ’τα γκανγστεριλίκια της τζαμαϊκάνικης πρωτεύουσας. Πέρασε πολλά ωστόσο και δε ξέρω αν πιάνεται για happy end, αλλά χαίρομαι που τέτοιο ταλέντο δε πήγε χαμένο σε καμιά ενέδρα διεφθαρμένων μπάτσων ή ποιος ξέρει τι άλλο. Το Here Comes The Hotstepper είναι μια απ’τις μεγαλύτερες επιτυχίες των 90’s, κι έτσι θα ‘πρεπε να’ναι. Το Statement έμεινε στην αφάνεια, ή στη σκιά του πρώτου δίσκου αν θες. Όμως δεν είναι ανάξιο λόγου.
Πάρε το Statement αν θες να ‘χεις κάτι παραπάνω από Ini Kamoze. Έτσι κι αλλιώς, μετά τις πωλήσεις του πρώτου δίσκου, τον κόψανε σε τόσα αντίτυπα που υπάρχει σε αφθονία και είναι πάμφθηνος. Μη τσιγκουνεύεσαι, τα δέκα γιούρια το πολύ που θα δώσεις είναι τίμιο και βάλε αντίτιμο, θα το παίξεις αρκετά το Statement (ή έστω κάποια απ’τα κομμάτια του και σίγουρα το England Be Nice), στο υπόσχομαι. Στα link σου 'χω την πρώτη, αγγλική έκδοση, αυτή που έχω κι εγώ. Check out!
Και μέχρι ο Μαύρος Πάνθηρας να βγει στη μεγάλη οθόνη (ή και αρκετά νωρίτερα), εις το επανιδείν!
C ya...